شهید «رسول صالحی» در وصیتنامه خود میگوید: «به شما عزیزان توصیه میکنم به پدر و مادر و افراد مسن به خصوص پدر بزرگ و مادر بزرگ احترام بگذارید و با آنها مهربان باشید.»
شهید «ابراهیم بابامحمودی» در وصیتنامه خود میگوید: «راه ما تداوم انقلاب پیامبر اسلام (ص) است و تا ظهور امام مهدی (عج) ادامه خواهد یافت و تا امت زنده است این راه به تکامل خود ادامه خواهد داد. پیروی از ولی امر واجب است.»
شهید «سیدحسین بازسفیدپر» در وصیتنامه خود میگوید: «از خواهرانم میخواهم که در حفظ حجاب خود نهایت کوشش را داشته باشند که حجاب آنان کوبندهتر از خون شهیدان است.»
شهید «طالب آقاتبار» در وصیتنامه خود میگوید: «در انتخاب همسر به دینداری و حجاب و نجابت او توجه کنید، با همسرتان مهربان باشید تا محبت میانتان افزاش یابد.»
خانواده شهید «خدایار عباس زاده» میگوید: «فردی بود که اعتقاد عجیبی به اسلام داشت، در نماز جمعه و مراسمهای مذهبی شرکت داشت، عاشق جبهه و جنگ و شهادت بود و دفاع از میهن را تکلیف خود میدانست.»
شهید «سیدمحمود قریشی شه بندی» در وصیتنامه خود میگوید: «در انجام فرائض دینی بکوشید. با قرآن مانوس باشید چرا که انس با قرآن باعث هدایت میشود. از خواهرانم میخواهم که در حفظ حجاب خود نهایت کوشش را داشته باشند که حجاب آنان کوبندهتر از خون شهیدان است.»
شهید «خدایار عباس زاده» در وصیتنامه خود میگوید: «دست هایم را از تابوتم بیرون آورید که دشمنان انقلاب بدانند من با دستهای خالی از این دنیا رفتم و چشمان مرا باز بگذارید که دشمنان بدانند من این راه را با چشم باز انتخاب کردم و کورکورانه نبود.»
شهید «عزیزالله پورشریف» در وصیت نامه خود مینویسد: اگر من به آن هدف خویش یعنی شهادت نائل آمدم، فرزندان مرا با شور اسلامی آشنا کنید و سعی کنید تا آنجا که میتوانند به تحصیل خود ادامه دهند.
شهید «عباس علی پیرفیروزجایی» در وصیت نامه خود مینویسد: ای برادرانم! با شنیدن خبر شهادت من صبر پیشه کنید و با صبرنتان مشت محکمی بر دهان دشمنان بزنید و راهم را ادامه دهید و سعی کنید الگوی جوانان محل باشید و از راه اسلام و انقلاب جدا نشوید.
شهید «بهداد اسدی تپه سری» در وصیت نامه خود مینویسد: پدر و مادر عزیزم! اگر به جبهه میروم و پای در چکمه میکنم و سینهی دشمن را نشانه میروم به خاطر خصم و کینه نیست بلکه برای احیای دین و صدور انقلاب است.