خون شهید، امانت مسیر است

شهید «سید محمد گلگون» در وصیت نامه خود می‌نویسد: هدف نهایی ما پیروزی اسلام است اگر نکشیم می‌کشند چه بهتر که در راه خدا کشته شویم اگر زنده ماندم خوشحالی من چشیدن مزة شهادت است و اگر کشته شدم شربت شیرین شهادتم را نوشیده‌ام در هر حال فتح نهائی با اسلام است و حسین علیه السلام آن را ثابت کرده.

خون شهیدان را به هدف برسانیم، نگذاریم تلف شود

شهید «سید حسین میر داداشی» در وصیت نامه خود می‌نویسد: شهیدان خون نداده‌اند که ما راهشان را به مقصد نرسانیم، خون شهیدان را به هدف خود برسانید و نگذارید که خدای ناکرده خون‌شان تلف شود.

خون شهید، مسیری برای رسیدن به هدف

شهید «مهدی تیموری» در وصیت نامه خود می‌نویسد: درود فراوان بر امت حزب الله ایران؛ خصوصاً خانواده‌ی شهدا و شما یاران اسلام و امام، که با ماندنتان در صحنه، مشتی محکم بر دهان یاوه گویان شرق و غرب زدید و به جهانیان ثابت کردید که ابر قدرتان ظالم را به زانو در می‌آورید.

صدای الله‌اکبر؛ سلاحی که دشمن را به وحشت انداخت

شهید «علی اصغر بصیر» خاطراتی از جنگ را می‌نویسد: با ضد هوایی چهار لول و دو لول. آن قدر آتش دشمن زیاد بود که بچه‌ها نمی‌توانستند سرشان را بلند کنند. از این به بعد بچه‌ها یکی یکی شهید می‌شدند، ولی صدای الله اکبر برادران، دشمن را سخت به وحشت انداخت و به این کلمه خیلی حساسیت داشت.

«سعادت در مسیر حق»

شهید «محمدحسین آستین» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: پدر و مادر گرامی و عزیزم! فدا کردن جان در راه اسلام و وطن و ناموس را از وظایف خود می‌دانم و شاید خداوند بزرگ بر ما منت نهد که شهادت در راه او نصیبم گردد چرا که مردن در راه حق و حقیقت یک سعادت است.

«ادامه مسیر با سلاح آتشین»

شهید «سیدصالح حسین نژاد» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: براردان حزب الله ‍! بعد از شهادتم سلاح آتشینم را گرفته و راه پر افتخار مرا ادامه بدهند. شهادت دری از در‌های بهشت است که برای بندگان مخصوص خدا باز می‌شود.

با یاری دین خدا، یاری خدا را دریابیم

شهید «اسکندر خان پور» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: امیدوارم که راه شهیدان را ادامه دهید تا دین خدا حاکمیت کامل در جهان پیدا کند و در این جاست که خداوند می‌فرماید هرکس دین مرا یاری نماید من هم او را یاری می‌کنم.

«ما وارث خون شهداییم»

شهید «غلام‌علی رضازاده» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: ما این انقلاب را با بهای گران‌قدری به دست آوردیم و خون بهترین عزیزان در پای این انقلاب شکوهمند ریخته شد و امروز ما وارث خون شهدایی هستیم که خود رفتند و به معشوق رسیدند و مسئولیت خطیری برگردن ما نهاده شده است.

«زینب وار بمانید،امام را دعا کنید»

شهید «منصور رضا نژاد» در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: خواهرانم حجاب را حفظ کنید که دشمن از چادر سیاه به وحشت می‌افتد و مثل زینب وار پیام خون برادر خود را بگوش تمام مردم برسانید و همیشه امام و همفکرانش را دعا کنید و خدای نکرده نسبت به این انقلاب و امام بدگوئی نکنید که اگر چنین باشد روحم در آن دنیا شکنجه می‌شود و من شما را نمی‌بخشم.

شهادت، آرزوی رسیدن به معشوق

شهید «ولی الله محمد تبار» در وصیت نامه خود می‌نویسد: اگر به درجه شهادت نائل شدم کسی را مقصر نگیرید، خواست خودم بود و این تنها آرزوی هر شیعه می‌باشد. هدفم از رفتن به جبهه، رضای خدا بود تا بتوانم معشوقم را پیدا کنم و در راه او به شهادت برسم.