معاون فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران، گفت: این فیلم همچنین با پرداختن به نحوه و چگونگی به شهادت رسیدن 13 تن از شهدای گرانقدر لشکر ۲۷ حضرت رسول (ص) از جمله شهید والامقام مظفر و همچنین شهادت مداح شاخص جبهه و جنگ شهید گرانقدر «غلامعلی رجبی» بر آن است که گوشه‌ای از حماسه آفرینی های مردان بی‌ادعای روزهای خطر را برای جامعه اسلامی‌مان به ویژه نسل جوان امروز به نمایش بگذارد.

هنرمند کرمانشاهی «آرش منصوری» می گوید: به رسم هر سال در راهیان نور به اجرای نمایش «با افلاکیان» پرداختیم بعد از پایان نمایش دیدیم مادر شهیدی به خاک نمایش بوسه می زند، جویا که شدیم مادر شهید مفقودالاثر بود که از دور در حین اجرا تابوت پسرش را می بیند که به او لبخند می زند و دستش را تکان می دهد و در تابوت می خوابد که مادر شهید متوجه می شود فرزندش به شهادت رسیده است.

خواهر شهید «حسین اخلاصی زنگنه» در بیان خاطراتی می گوید: برادرم قبل از عملیات مسلم ابن عقیل گفت: من از خداوند می خواهم در این عملیات جسمم توسط گلوله دشمن سوراخ شود و در بیابان بماند تا روز قیامت روسفید باشم.

«مرضیه رحیمی» یکی از شهروندان کرمانشاهی که به هنگام بمباران هوایی دشمن بعثی در جنگ تحمیلی به درجه جانبازی می رسد، می گوید: همسرم راننده تانکر شرکت نفت بود و در آن زمان به جبهه اعزام شده بود به همراه سه دختر و یک پسرم در کرمانشاه زندگی می کردیم روز حادثه را هرگز فراموش نمی کنم پنجم خرداد ماه سال ۱۳۶۴ بود و این روز ناتوانی دشمن روایت می کرد.

همسر شهید مدافع حرم«مهدی نوروزی»، در بیان خاطراتی از شهید می گوید: آقامهدی همیشه به بنده می‌گفت که سفر زیارتی امام حسین(ع) را هیچ وقت و تحت هیچ شرایطی ترک نکن! حتی اگر شده فرش خانه‌ات را بفروش و مقدمات سفر کربلا را مهیا کن.

شهید «عبدالرضا شهبازیان» در بخشی از وصیت نامه خود نوشته است: بر شما برادران عزیزم و دوستان مهربانم سفارشی دارم و این گفته عزیز دوستم شهید نیز بود یک لحظه از امام جدا نشوید و اختلاف سلیقه هایتان بینتان تفرقه نیندازد همچون سابق با هم کوشا و یاور امام باشید.

آزاده کرمانشاهی در بیان خاطراتی از دوران دفاع مقدس، می گوید: با ایمان و توکل به خدا، به خاطر آبرو و شرف سرزمین مان آن وضعیت سخت را تحمل می کردیم و این از وظیفه انسانی و عشق مان به مهین عزیزمان بود که در برابر دشمنان مقاوم و استوار باشیم و علیه آنها بجنگیم.

«عبداله فقیهی» یکی از آزاده و جانبازان استان کرمانشاه است که در تاریخ 23 خرداد 1363 در منطقه بمو به اسارت دشمن در می آید و پس از 6 ماه بدون اینکه اطلاع داشته باشد به او می گویند به خاطر ولادت حضرت محمد (ص) آزاد می شوید. همین که به وطن برمی گردد 5 روز در خانه می ماند و دوباره راهی جبهه می شود.

«عبدالحسین قلعه شاهینی»، می گوید: یکی از شیرین ترین خبرها در پایان اسارتم، خبر تبادل اسرا بود وقتی نوبت به اردوگاه ما رسید و به میهن عزیزمان برگشتیم انگار دوباره به دامان مادرم سر نهادم. بسیار خوشحال بودم و حالتی غیر قابل وصف داشتم.

به مناسبت سالروز ورود آزادگان به کشور، «بهروز عزیزی» رزمنده و جانبازسرافراز کرمانشاهی، از دوران سخت اسارت و از خاطرات بازگشتش به میهن سخن گفت، به گونه ای که اشک شوق دیدار وطن با غم دل کندن از همرزمان در اسارت همراه بود.