شهید«حسین شیردل کیخا» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: و اما پدرم سلام، مادرم سلام. پس از عرض سلام از شما حلالیت می طلبم و امیدوارم که در مرگ من سیاه پوشی نکنید بلکه شادی کنید شکر کنید خدای خود را که به شما فرزند داده که در راه او جان را فدای میهن و کشور خود کند.

شهید«یوسف سنچولی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: خداوندا تو می دانی که من آرزویم مرگ در جبهه است، تا زنده هستم از اسلام و وطن دفاع خواهم کرد.

شهید«غلامرضا صوفی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: کسانی که قدرت اسلحه به دست گرفتن را دارند باید بروند و نه تنها عراق بلکه کعبه و مسجد الاقصی را از زیر سلطه اجانب در بیاورند، زیرا ننگ است بر مسلمین که آرامگاه پیامبر و سایر رهبران شیعه در دست اجانب باشد.

شهید«موسی میروی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: ای ملت شهید پرور و قهرمان ایران گوش به فرمان امام باشید و هواهای نفسانی خــود را زیر پا بگذارید زیرا که امام از امام زمان (عج) فرمان می گیرد و امام زمان هم از خدا.

شهید«منصور ندیم» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: از شما می خواهم که مواظب جوان های خود باشید و انشاء الله که دنباله رو راه شهیدان باشید و به مرگ خودتان بیشتر از هر چیزی فکر کنید که مرگ انسان را از گناه باز می دارد.

شهید «دادمحمد هوت» در قسمتی از وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: وصیت من به مردم این است، اولاً امام عزیزم این بت شکن تاریخ را تنها نگذارید، ثانیاً وحدت اسلامی خود را حفظ نمایید که دشمن از وحدت ما به لرزه درآمده و آخرین عمر خود را می گذراند ،انشاء الله. ثالثاً این جبهه های جنگ و جوانان عزیزتان را که در سنگرهای تاریک نه گرما می دانند نه سرما، فراموش نکنید. به خدا قسم می خورم این جنگ یک نعمت بزرگ الهی است که به ما رسیده، ولی ما هنوز خوابیم قدر این جنگ را نمی دانیم.

شهید«عباس نورایی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: پدر، من همان راهی را رفتم که امام حسین (ع) و ۷۲ تن از یارانش رفتند امیدوارم که امام زمان (عج) این هدیه ناقابل را از شما قبول کند.

شهید«علیرضا نومسلمان» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: خوشحال هستم که بیشتر زندگی ام را در جبهه جنگ بگذرانم واقعاً برای یک رزمنده یک خانه عشق بود چون آدم تمام زندگی را جلوی چشم خود دید.

شهید«غلامعلی فتحی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: برادر عزیزم از من نصیحت، که تا زنده هستی زیر بار ظلم و زور نروی، گر چه به قیمت جانت تمام شود. کاش بزرگ می بودی و می دیدی که برادرت در مدت عمرش زیر بار ظلم و زور نرفت و می دیدی که چگونه در جبهه حق علیه باطل با بعثیون عراق و متجاوزین جنگید تا شهید شد و با نثار خونش سدی در جلوی متجاوزین عراق بنا نمود.

شهید «حسینعلی صادقی بنجار» در قسمتی از وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: مـن بـه بـرادرانم وصیت می‌کنم تا هیچگاه از یاد خدا غافل نباشند و قرآن را فرا بگیرند و هر وقت بر مزارم می‌آیند، ابتدا قرآن بخوانند و بعد ذکر فاتحه، زیرا قرآن کلام خداست و بـه انـسـان قـوت می‌دهد تا همیشه صابر باشد.