او را به خاطر "قد کوتاه" رد کردند، اما عشق به امام و جبهه، معیار سانتیمتر نداشت. اینجا روایت مردی است که با حیله "کلاه پسرخاله" خود را به پادگان رساند، آموزش دید، و در میان باران گلوله‌های دشمن زنده ماند، اما نه برای افتخار که برای اعتراف: "خدایا مرا با آتش دوزخ مسوزان... با توپ دشمن بسوزان!" اینجا داستان عشقی است که لیاقت شهادت نیافت، اما شرمنده شهیدان شد...

او نه سرباز جبهه بود، نه بسیجیِ عملیات؛ اما وقتی مسلسلِ راهزن‌ها به سمت ماشین حمل پول نشانه رفت، همان ایستاد که یک سرباز در خط مقدم میایستد. جانعلی اغشته، نگهبانِ بانک سپه، در ۲۸ تیر ۱۳۶۰ روی سکوی شهادت ایستاد، اما دزدان نتوانستند حتی یک ریال از امانت مردم را از چنگش بیرون بکشند.

شهید محمدعلی آرمیده، فرزند سیدعلی، متولد بهمن ۱۳۴۷ در حومه کرج، از نوجوانان مومن و انقلابی بود که از کودکی در مسیر قرآن و انقلاب قدم نهاد. او که آرزوی شهادت در دل داشت، سرانجام در سن ۱۹ سالگی، در سال ۱۳۶۶ در جبهه‌های نبرد به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

شهید برجعلی ارمنده‌ای، متولد ۱۳۲۸ در روستای فشند ساوجبلاغ، از ارتشیان فداکار و مکانیک متخصص یگان ۱۶ زرهی قزوین بود که پس از سال‌ها خدمت صادقانه در جبهه‌های نبرد، سرانجام در عملیات پیروزمند مرصاد در منطقه ابوغریب (۱۳۶۷) به فیض شهادت نائل آمد. پیکر پاک این شهید بزرگوار در زادگاهش، روستای فشند، آرام گرفته است.

همزمان با فرارسیدن عید سعید غدیر خم، زندگی پرفروغ شهید سیدحسین‌علی افتخاری از تبار سادات کرجی، نماد بارز مردانگی‌های خاموش و ایثارگری‌های بی‌ادعا در دفاع از حریم ولایت را مرور می‌کنیم.   

شهید سیدجلال امامی‌میبدی، نوجوان مومن ورامینی که از همان کودکی با نماز و کار در مزرعه بزرگ شد، در اوج جوانی راهی جبهه‌های نبرد شد. این شهید والامقام که عشق به امام و انقلاب در سر داشت، سرانجام در درگیری با گروهک‌های ضد انقلاب در بوکان به آرزوی دیرینه‌اش رسید و به شهادت نائل آمد.

کوه‌های سر به فلک کشیده طالقان شاهد تولد مردی بود که تقدیرش، شهادت در دشت‌های خونین کردستان رقم خورد. محی‌الدین افتخاری، سرباز گمنامی از تبار پیامبر(ص) که از مدرسه کوهستانی پراچان تا سنگرهای غرب کشور، مسیری پرپیچ‌وخم اما نورانی را پیمود. اینک روایت زندگی کوتاه اما پربرکت سربازی که با تیر منافقان به ملکوت اعلی شتافت و نامش را بر تارک تاریخ انقلاب اسلامی حک کرد...

شهید سیدشهاب‌الدین افتخاری هنوز حلقه ازدواج به دست داشت که حلقه‌های خونین شهادت را بر گردن گرفت. شهید افتخاری، فرمانده‌ای که در ۲۰ سالگی هم "سید داماد" بود هم "سید شهید"... زندگی‌نامه این شهید را در ادامه بخوانید.

در آسمان سرخِ میهن، ستاره‌ای درخشید که نامش «علی حاتمی» بود؛ جوانی از تبارِ غیرت، که از کوچه‌های تهران برخاست و در بیابان‌های سوزانِ شلمچه، با خونِ پاکش، حماسه‌ای جاودان نوشت. او که در اوجِ جوانی، درس‌های عشق را در مکتبِ انقلاب آموخته بود، با پای برهنه‌ی عشق به میدان جنگ شتافت و در هیاهوی توپ‌های دشمن، فریادِ «الله‌اکبر» را به گوش تاریخ رساند. اینک، نامش بر تارکِ شهیدان می‌درخشد و یادش، چراغِ راهِ آزادگان است. 

در آن صبح سرد دی‌ماه ۱۳۷۸، فرودگاه مهرآباد شاهد صحنه‌ای بود که برای همیشه در تاریخ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ثبت شد؛ شهید رضا رحمانی، خلبان جوان و متعهدی که در اوج جوانی، نه در میدان نبرد، که در خط مقدم تمرین برای دفاع از میهن، جان را به آستان خداوند سپرد. او که هواپیمایش در حین پرواز آموزشی دچار نقص فنی شد، تا آخرین ثانیه کنترل فرمان را نگه داشت تا از فاجعه‌ای بزرگتر جلوگیری کند و سرانجام در ۲۵ سالگی، به همراه هشت همرزمش به آرزوی دیرینه‌اش رسید: شهادت در راه خدمت به اسلام و میهن.